Η Στάση του Παιδιού στην γιόγκα δεν είναι τόσο εύκολη όσο δείχνει, και δεν φταις εσύ

Αναρωτιέσαι γιατί δεν ακουμπούν τα ισχία σου στις φτέρνες όταν κάνεις την Στάση του Παιδιού (child’s pose, balasana) αν και θεωρείται μια από τις πιο εύκολες, άνετες και ξεκούραστες στάσεις; Βλέπεις στη γιόγκα δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος, χρειάζεται να είσαι παρών. Δες πώς μπορείς να κάνεις τη στάση αυτή πιο άνετη αλλά και γιατί αυτό μπορεί να είναι το μάθημα αποδοχής που δεν περίμενες ποτέ να πάρεις.

Έχεις βρεθεί σε μάθημα γιόγκα, βρίσκεστε όλοι στη στάση του παιδιού (child’s pose, balasana) και ρίχνοντας μια διακριτική ματιά γύρω σου βλέπεις ότι μόνο εσύ δεν «κάθεσαι» στις φτέρνες σου. Αμέσως γεμίζεις ανησυχία και δεύτερες σκέψεις: «Αν δεν μπορώ να κάνω σωστά μια τόσο απλή στάση, τι θα κάνω στις πιο δύσκολες; Πόσο δύσκαμπτη και άχρηστη είμαι;» Διώξε αυτές τις σκέψεις από το μυαλό σου, γιατί η ίδια η φύση της γιόγκα διδάσκει την αποδοχή για τον εαυτό μας και τις δυνατότητές μας και δες ποιοι μπορεί να είναι οι πιθανοί λόγοι που συμβαίνει αυτό.

Η Στάση του Παιδιού (child’s pose, balasana) μπορεί να είναι πιο δύσκολη από ότι φαίνεται

Η αλήθεια είναι ότι η στάση του παιδιού (Balasana) δεν μοιάζει ίδια σε όλα τα σώματα — και αυτό είναι όχι μόνο φυσιολογικό, αλλά και αναμενόμενο. Ας σου θυμήσω άλλωστε το ρητό: «Η γιόγκα δεν αφορά το πώς φαίνεται μια στάση. Αφορά το πώς νιώθει το σώμα μέσα σε αυτή». Ας εξετάσουμε τι μπορεί να οφείλεται το ότι δεν μπορείς να κάτσεις στις φτέρνες σου:

Μήπως φταίει απλώς το σώμα σου;

Ναι… και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Το σχήμα της λεκάνης, το μήκος των ποδιών και η δομή των ισχίων διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Κάποια σώματα απλώς έχουν μικρότερο εύρος κίνησης σε αυτή τη θέση — και αυτό δεν αλλάζει όσο κι αν εξασκείσαι. Με απλά λόγια: η γιόγκα δεν είναι διαγωνισμός ευλυγισίας. Είναι τρόπος να συνεργάζεσαι με το σώμα σου, όχι να το πιέζεις να μοιάσει με κάποιου άλλου.

Μπορεί να παίζουν ρόλο και οι μύες;

Πολύ πιθανό. Αν οι τετρακέφαλοι, οι καμπτήρες των ισχίων, οι γλουτοί ή ακόμη και οι αστράγαλοι έχουν ένταση, τότε η λεκάνη δυσκολεύεται να «καθίσει» προς τα πίσω. Αυτό είναι πολύ συχνό — ειδικά αν περνάς πολλές ώρες καθιστός μέσα στη μέρα. Το καλό νέο είναι ότι η ήπια και σταθερή πρακτική μπορεί να βοηθήσει σημαντικά με τον χρόνο.

Πώς μπορείς να κάνεις τη στάση πιο άνετη;

Τα καλά νέα είναι ότι αν δυσκολεύεσαι ή αν πονάς όταν χρειάζεται να μπεις στη στάση παιδιού μπορείς να χρησιμοποιήσεις μερικά tips για να βοηθηθείς.

Βάλε στήριξη

Ένα μαξιλάρι, μια κουβέρτα ή ένα yoga block ανάμεσα στις γάμπες και τους μηρούς μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά. Το σώμα χαλαρώνει πολύ πιο εύκολα όταν νιώθει ότι στηρίζεται.

Άνοιξε τα γόνατα

Έτσι δημιουργείται περισσότερος χώρος για τη λεκάνη και την κοιλιά, ενώ συχνά μειώνει την πίεση στη μέση.

Δώσε χρόνο

Κάποιες φορές η βελτίωση έρχεται σταδιακά. Και κάποιες άλλες φορές… δεν χρειάζεται να έρθει. Και τα δύο όμως είναι απολύτως ΟΚ.

Παραλλαγές της στάσης του παιδιού (child’s pose, balasana) που αξίζει να δοκιμάσεις

Μαξιλάρι ανάμεσα σε μηρούς και γάμπες
Ιδανικό αν νιώθεις πίεση στα γόνατα ή δυσκολεύεσαι να καθίσεις πίσω.

Μπλοκ ή μαξιλάρι κάτω από το μέτωπο
Βοηθά να χαλαρώσει ο αυχένας και οι ώμοι.

Στάση του παιδιού (child’s pose, balasana) με ανοιχτά γόνατα
Προσφέρει περισσότερο χώρο και συχνά είναι πιο ξεκούραστη παραλλαγή.

Η στάση του παιδιού (child’s pose, balasana) με ανοιχτά γόνατα προσφέρει περισσότερο χώρο για τη λεκάνη και την κοιλιά, ενώ συχνά μειώνει την πίεση στη μέση.

Μικρές διατάσεις που μπορούν να βοηθήσουν

Low Lunge (Anjaneyasana)
Μαλακώνει τους καμπτήρες των ισχίων και κάνει πιο εύκολη την κίνηση προς τα πίσω.

Καθιστή θέση πάνω στις φτέρνες με κουβέρτα κάτω από τα κουντεπιέ
Βοηθά σταδιακά την κινητικότητα των αστραγάλων.

Το πιο σημαντικό που χρειάζεται να θυμάσαι!

Η στάση του παιδιού δεν είναι «στόχος». Είναι καταφύγιο. Είναι η στιγμή που σταματάς, αναπνέεις και αφήνεις το σώμα σου να ξεκουραστεί. Ακόμη και αν τα ισχία σου δεν ακουμπούν τις φτέρνες, η στάση παραμένει εξίσου ωφέλιμη. Η γιόγκα δεν ζητά τέλειες στάσεις, ζητά παρουσία, φροντίδα και αποδοχή. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα μπεις στη στάση του παιδιού, δοκίμασε να αφήσεις στην άκρη το «πώς πρέπει να μοιάζει η στάση» και επικεντρώσου στο πώς νιώθει το σώμα σου. Δοκίμασε μια από τις προτεινόμενες παραλλαγές, χρησιμοποίησε στήριξη και δώσε στον εαυτό σου την άδεια να χαλαρώσει πραγματικά. Η γιόγκα ξεκινά τη στιγμή που σταματάς να προσπαθείς να γίνεις κάτι άλλο και αφήνεσαι να είσαι εσύ.